Hello! ¡Hola! Hallo! Olá!

“Expressief, kritisch en spontaan.” Collega's

“Pittig, wispelturig, intelligent.” Mijn moeder

“Knap, grappig, intelligent.” Mijn partner

Terug

¡España por favor!

Als vijftienjarige trok ik er drie weken op uit naar Santiago de Compostela. De stapschoenen aan en het onbekende tegemoet. Daarmee was de toon gezet voor mijn verdere levensstappen.

Cevichera

Gebeten door taal, studeerde ik de richting Latijn-moderne talen en volgde ik op mijn zestiende een cursus Spaans. Handig, toen ik twee jaar later op culturele uitwisseling mocht naar Peru: ik werd ‘la hija adoptiva’ van de familie Becerra-Saavedra in het kuststadje Chimbóte. Mijn twee zussen Carmen en Carito deelden hun kamer met mij, in de keuken met mijn mamá Amparo leerde ik alles over ‘ceviche’, en mijn papá Carlos en grote broer Christian toonden me trots hun stad! De rest van het land verkende ik op eigen houtje: 2 maanden backpacken door de kuststreek tot over de grens met Ecuador, een maand te gast in Arequipa, reisjes naar Trujillo, Lima, Cajamarca, Huaraz en met AFS-studenten de Incatrail wandelen naar Macchu Picchu. Na 11 maanden ratelde ik erop los; het Spaans werd zelfs de taal van mijn gedachten en dromen. Bij afscheid liet deze ‘gringa’ heel wat traantjes vloeien.

Zot van A

In Peru mocht ik als vrije student aan de ‘Universidad Privada San Pedro’ proeven van de richting ‘psychologie’. Maar uiteindelijk koos ik voor taal, en schreef ik me in aan de Lessiushogeschool Antwerpen voor de opleiding vertaler-tolk Engels - Spaans. Tijdens de week zat ik op kot, en in het weekend was ik actief in de Chiro en het jeugdhuis. Mijn ticket terug naar Peru boekte ik in januari, nog voordat de examens begonnen en ik slaagde – gelukkig! - telkens in eerste zit.

Melting pot

Dankzij mijn goede resultaten mocht ik mijn vleugels opnieuw uitslaan via het Erasmusprogramma. Mijn bestemming: Londen. Ik zocht een kot, volgde ondertiteling, Latijns-Amerikaanse cultuur en ‘creative writing’. Tussentijds schonk ik ‘pints and shots’ in ‘The Holloway Pub’ en verkende met de weinige ‘pounds’ die overbleven, de stad. Ik ontdekte dat “received pronunciation” niet bestond. Het duurde een tijdje voordat ik mijn kotgenoot Carl niet telkens meer moest vragen om verduidelijking omdat hij de ‘u’-klank toch net iets anders uitsprak, of tot ik Angie uit Dublin met haar Ierse ‘r’ eindelijk kon verstaan. En ik kwam erachter dat de Ieren in de pub best niet te dichtbij de Britten zaten, of dat ‘last rounds’ eigenlijk betekende dat de deur op slot ging, en de vaste klanten wat verder achteraan in de pub gingen zitten. James, een computernerd en ‘typische Brit’, was mijn voornaamste studiegenoot. Diego, een student rechten uit Milaan, leerde me het recept voor spaghetti van zijn ‘mama’ in het Italiaans, terwijl ik hem aansprak in het Spaans. Carlos was een Sevillaan met wie ik reisverhalen deelde in het Spaans, en Crystal en Pepper vertelden me alles over het dagelijkse leven in de ‘UK’, ‘roast dinners’ en ‘popadoms’.

The interpreter

In mijn eerste licentiaatsjaar kon ik een derde vreemde taal studeren: ik koos het Portugees. Daarnaast specialiseerde ik me in tolktechnieken, met het oog op het postgraduaat conferentietolken. Ik behaalde mijn diploma licentiaat in het vertalen/ master vertaler Engels - Spaans met onderscheiding, en onderscheidde me ook voor het bijkomende vak Portugees.

Samen met 5 anderen werd ik, na de driedaagse ingangsproeven, toegelaten tot het postgraduaat conferentietolken (Nederlands-Engels-Spaans). We kregen communicatietraining, oefenden diverse tolk- en notitietechnieken; we gingen op stage in Straatsburg bij de Raad van Europa, en in Brussel bij de Europese Commissie. Daarnaast deed ik wat vrijwilligerswerk als tolk voor liefdadigheidsorganisaties en vzw’s.

Porto

Het examen voor een jury legde ik met succes af voor Engels, maar voor Spaans greep ik naast die nieuwe titel. Dat was uiteraard een teleurstelling, maar ik bleef niet bij de pakken zitten. Mijn aanvraag voor het Comenius Taalassistenschap van de Europese Commissie werd goedgekeurd. Bestemming ditmaal: Porto - Vila Nova de Gaia. Van september tot januari organiseerde ik culturele activiteiten, richtte ik een klasje Nederlands in, stond ik vakleerkrachten Engels bij in de klas en gaf ik Engelse les. Ondertussen verkende ik de streek, en huurde ik een kamer bij de lieve dona Otília en haar kleindochter Miriam.

Don Bosco

Slechts 2 dagen na thuiskomst, kreeg ik telefoon van het Don Bosco Technisch Instituut in Helchteren: of ik de volgende dag kon beginnen als vervangend leerkracht Nederlands - Engels in de tweede en derde graad. Slechts een maand stond ik voor de klas, maar de sfeer onder collega’s en de omgang met leerlingen waren onvergetelijk. Niet verwonderlijk dus dat ik anderhalf jaar later, toen ik net promotie zou maken bij Manpower als Office Manager van een nieuw kantoor voor meertalige salesprofielen, een telefoontje kreeg voor een langetermijnopdracht in Don Bosco Helchteren en toezegde.

Time flies when you’re having fun!

Ondertussen heb ik al heel wat leerlingen mogen begeleiden naar verdere studies of de arbeidsmarkt. Ook naast de klas ben ik (hyper-) actief: minivoetballen tegen de leerlingen, de Chrysostomosshow en jaarlijkse proclamatieviering in elkaar boksen, personeelsactiviteiten organiseren... Verder mag ik me, na intensieve bijscholingen, taalbeleidsexpert noemen en ben ik sinds twee jaar verantwoordelijke van de vakgroep Nederlands. Samen met de collega’s Nederlands en taalbeleid nemen we taaltesten af van de nieuwe instroom en begeleiden we leerlingen op basis van die resultaten, zetten we acties op touw om de ‘taaldrempel’ zoveel mogelijk te overwinnen en geven we o.a. invulling aan workshops tijdens de pedagogische studiedagen, of vormingsmomenten binnen de vakgroep. (Zie maatwerk) In de vakgroep Nederlands probeer ik mijn steentje bij te dragen door het invoeren van ‘efficiënte vergadertechnieken’ en een duidelijke wisselende takenverdeling. Op die manier hebben we al heel wat werk verzet, en vooral goed samengewerkt om onze leerlingen kwaliteitsvol onderwijs te bieden.

Huisje, boompje, tuintje

Ook op privévlak heeft de tijd niet stilgestaan. “Mi media naranja” zouden ze in Peru zeggen, oftewel mijn wederhelft, vond ik ook in Don Bosco Helchteren. Mijn echtgenoot, germanist van opleiding, en oorspronkelijk leraar Nederlands en Engels, is studieleider. Met onze jongste van twee dochters nog in de pampers koos ik de twee voorbije jaren voor een halftijdse opdracht. Maar ‘stil zitten’ (hoewel je dat nauwelijks zo kan noemen met een peuter in huis) zit niet in mijn aard. Reizen en vreemde talen spreken, was op de achtergrond verdwenen, en dat miste ik. Mijn talen ben ik altijd blijven onderhouden: zo behaalde ik nog het Ervaringsbewijs Sociaal Tolken voor Portugees, en gaf ik een tijdje avondles Spaans voor gevorderden. Het Engels kon ik vrij makkelijk onderhouden omdat ik er op school mee bezig was en wel eens bijles gaf. Thuis kijken we films zonder ondertiteling en regelmatig lees ik Spaanse en Engelstalige romans. Via social media onderhoud ik contacten met de mensen die ik op mijn buitenlandse avonturen heb ontmoet. Maar mijn droom, om én met jongeren te blijven werken, én te kunnen werken als vertaler - tolk, die had ik nog niet waargemaakt... tot nu!

I have a dream

Hoewel vele vertalers onder hun eigen naam werken, koos ik bewust voor de naam “IguaLingua”. IguaLingua omvat een variatie aan diensten: vertaal- en tolkwerk, workshops, en begeleiding op maat. Mijn talenkennis, vaardigheden en de thema’s waarmee ik intensief bezig ben – denk aan efficiënt vergaderen, presenteren, eindwerkbegeleiding, teksten reviseren – komen in die diensten tot uiting. Zo hoop ik bruggen te bouwen tussen mensen, ‘omdat taal mensen verbindt”.

Wil je meer te weten komen over de achterliggende ideeën voor dit project, lees dan zeker mijn visie!

IguaLingua gebruikt cookies op deze website om u als gebruiker een mooi en duidelijk overzicht te bieden, en om op basis van uw surfgedrag de inhoud van de website te verbeteren. Gaat u akkoord met het gebruik van cookies op deze website? Meer info over de cookies in het cookiebeleid.
Nee, gebruik geen cookies. Ja, deze website mag cookies gebruiken.
Website by Vik Vanderlinden